Foto web

Lilian Joseph (1970) is geboren in Liberia. Ze woont al tien jaar in Nederland. Sinds kort heeft zij het Nederlands staatsburgerschap. Lilian is een vrolijke vrouw. Zelfs na alles wat zij heeft meegemaakt.

Door: Sefanja Jongkind

‘Vanaf vandaag ben ik officieel Nederlander. Ik heb een reden om blij te zijn. In Nederland leef ik in vrijheid. De vrijheid begint al als je kind bent.’

‘Wat ik heb meegemaakt in Liberia blijft mijn kinderen gelukkig bespaard. In Liberia worden kinderen op vijftienjarige leeftijd gedwongen om te trouwen. Besnijdenis is onderdeel van het huwelijk. Ik heb het meegemaakt. Het is vreselijk. Je moet zelf kunnen beslissen met wie je trouwt. Dat is pas vrijheid. Dat geldt ook voor besnijdenis.’
‘Politici, rechters en politiemensen: ze zijn in Liberia allemaal corrupt. Burgers hebben er last van. Er valt niet mee te leven. Wat dat betreft is er in Nederland echte vrijheid. Daar mogen mensen blij mee zijn.’

‘Soms verlang ik terug naar Liberia. Ik draai dan Liberiaanse muziek. Het klinkt heel feestelijk. Je kunt op die muziek niet stil blijven staan. Je moet dansen.’
‘Buren vinden de harde muziek niet fijn. Zachter, zachter, zegt de buurman dan. Ik begrijp dat wel. Als de buren harde muziek draaien terwijl ik slaap, dan zou ik het ook niet fijn vinden. Toch is het een voorbeeld dat de gezelligheid in Nederland ontbreekt. In Liberia is het altijd gezellig. Het is er één groot feest op straat. Die feesten en die gekkigheid mis ik. Schreeuwen, dansen en zingen. Het hoort bij de Liberiaanse cultuur.’
‘Naast muziek hoort lekker eten ook bij Liberia. Rijst en verschillende soorten vlees met groenten. Dat is typisch Liberiaans. Ik gebruik er veel kruiden en peper bij.’
‘Ik moest in het begin wennen aan het Nederlandse eten. Mensen aten brood met kaas en dronken er melk bij. Het eten was smakeloos en droog. Daarom at ik de eerste twee dagen niks. Op ten duur moest ik wel. Nu ben ik aan het Nederlandse eten gewend. Ik heb zelfs een paar favoriete Nederlandse gerechten. Hutspot is ontzettend lekker. Ik maak het niet zelf, maar eet het graag. Laatst aten we broccoli, met aardappelen en jus. Het is smullen.’

‘Soms kan vrijheid ook in kleine dingen zitten als hygiëne of kleding. Dat weet ik als geen ander. Toiletten kennen we niet in Liberia. Mensen doen hun behoefte in de natuur. Ook schoenen en sokken kennen we er niet. Mensen lopen op blote voeten. Het was een beetje wennen in het begin om sokken en schoenen te dragen. Het voelde als blokken aan je voeten. Inmiddels ben ik het gewend.’
‘Er was nog veel meer waar ik aan moest wennen. Bijvoorbeeld het klimaat. Het is in Liberia warmer. Die kou in Nederland went niet. De zomer in Nederland is lekker warm, maar zelfs de warmte van de zomer is anders. Het is een drukkende warmte. Het is benauwd. Het voelt alsof je straf hebt. Het prikt van alle kanten.’
‘Toch is de zomer het mooiste seizoen van het jaar. We kunnen van alles doen. Zwemmen, fietsen, naar het pretpark gaan en barbecueën. Die vrijheid hadden we niet in Liberia.’

‘Ik ben hartstikke blij dat ik Nederlander ben. Het voelt vertrouwd. Vrijheid, veiligheid en minder stress. Het betekent veel voor mij. Ik maak mij nu minder zorgen. De toekomst in Nederland is veel mooier.’