Metro‘She calls out to the man on the street...’ De lage, schorre stem galmt door de metro. Ik geloof dat het een lied is van Phil Collins. Zijn stem, in combinatie met een gitaar, zorgt ervoor dat menig mens omkijkt. De man, rond de zestig, huppelt rond in zijn versleten, lange jas. Met een grote glimlach op zijn gezicht maakt hij zijn publiek aan het lachen.

Door Shanti Titus

Als het nummer is afgelopen, wordt er door meerdere mensen vol enthousiasme een aanvraag gedaan voor een volgend lied. Het aangevraagde lied is er één van Hazes. Met zijn Amsterdamse accent zingt hij Bloed, zweet en tranen. Mensen klappen en zingen mee. Ik kijk vol verbazing om me heen. Zoiets had ik nog niet eerder gezien. En al helemaal niet tijdens een ritje naar huis in een metro!

De man haalt zijn hoed van zijn hoofd en maakt een buiging. Ik zie het publiek in zijn tassen en jassen graaien. Portemonnees en munten worden tevoorschijn gehaald. “Kunt u wat centen missen, zodat ik geld heb voor de daklozenopvang?” vraagt de muzikant en hij houdt zijn hoed op.

Het valt me op dat iedereen de vrolijke man complimenteert en geld geeft. Ook al zijn het maar een paar centen, iedereen doet mee. Dan komt metro 54, richting Gein, tot stilstand. Mensen stappen uit en mensen stappen in. De man kijkt met grote ogen om zich heen. Ik vraag me af wat er gebeurt. Mensen roepen naar de zanger. Hij pakt zijn spullen en haast zich de metro uit, alsof hij er niet is geweest. Als ik de andere kant op kijk, zie ik de politie instappen. Negentig euro voor bedelen. Exclusief belasting. 


20 maart 2015
Bron afbeelding: Modernehippies.nl