thumb stoptegelDoor Rianne de Reu

Toen ik om klokslag 12 de nacht inliep en door een impuls dat ik had toevallig naar beneden keek, las ik op een stoeptegel aan mijn voeten: 

“Hoeveel vrijheid verdraagt u?”

Ik liep verder met de vraag van de stoeptegel in mijn gedachten naar de kroeg. Ik heb niet geprobeerd de vraag te beantwoorden, daar was het al veel te laat voor.
  

Wel stond ik stil bij het idee dat iedereen een ander idee van vrijheid heeft.
Postbezorger Halim vertelt dat hij zich altijd vrij voelt, als hij bezig is met zijn werk. “Voor mij is vrijheid dat ik de dingen op mijn eigen manier kan doen. Zonder iemand die zegt: je moet van A, naar B, naar C lopen. Ik kan er ook voor kiezen om van B, naar A, naar C te lopen. Dat is voor mij vrijheid. Dat ik dat zelf kan bepalen.” Het verbaasde me dat hij zoveel vrijheid ervoer, bij een baan die mij nogal gekaderd leek.
Een vluchteling: “Vrijheid, dat betekent voor mij ook dat mensen rekening houden met jou, met wie jij bent, met jouw bestaan“.

Ik vroeg me af of mensen ook té veel rekening kunnen houden met elkaar? Ik denk van wel. Soms vind ik het best prettig als er niemand op mij zit te wachten met het avondeten.  Mijn gedachten flitsten van vraag naar vraag, terwijl ik door de nacht naar de kroeg liep waar ik had afgesproken. Kan de route van de postbode misschien ook te vrij worden? Heeft hij juist een limiet nodig om zijn vrijheid te kunnen ervaren?

Als wij allemaal zelf mochten bepalen hoe laat we naar ons werk gaan, of we überhaupt naar ons werk gaan, zou de keuzevrijheid dan niet veel te groot worden waardoor we  uiteindelijk allemaal depressief op de bank vallen? Hebben wij als mensen niet juist kaders nodig om vrijheid te kunnen ervaren?

Vroeger was het zo wanneer je een nieuwe broek moest hebben, ging je naar de winkel en kocht je een broek. Daar moest je het maar mee doen. Nu is het zo dat je keuze hebt uit duizenden verschillende broeken. “Fijn, meer keuze!”, zou je kunnen denken. Maar juist doordat er zoveel keuze is, heb je meer kans om ontevreden thuis te komen, omdat je verwacht met zoveel keuze precies de goede broek te kunnen vinden. Als je die dan net niet vind, terwijl er zoveel keuze is, ben je vast teleurgesteld. 
Ik denk dat er een limiet zit aan hoeveel vrijheid een mens kan verdragen. Dit limiet is denk ik per persoon verschillend. Misschien is de een gewoon iets beter in shoppen dan de ander…

Toen ik eenmaal in de kroeg was beland was werd het heel gezellig, een ouderwets vriendinnen avondje. Het werd zelfs zo gezellig, dat ik graag het nachtje in de kroeg had doorgehaald. Helaas sloot de kroeg rond een uur of twee, en ging ik maar naar bed. ’s Ochtends was ik toch erg blij dat ik geen keus had gehad om langer te blijven, omdat ik nog een beetje had geslapen.

Is een limiet aan vrijheid misschien gewoon een goede smoes voor mijn gebrek aan discipline?